ค่ายอาสา

ปิดเทอมที่ผ่านมา เราไปใช้ชีวิตเด็กค่ายที่พัทลุง มีเรื่องมากมายเกิดขึ้น ทั้งความหลังที่หวนกลับมาอีกครั้ง สิ่งที่เราไม่เคยทำก้อได้มาฝึกทำในครั้งนี้ รวมถึงมุมมองของเพื่อนๆ ที่เราคิดว่าหลังจากค่าย คงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมาก

แต่สิ่งที่ยังตะขิดตะขวงใจเราอยู่ ก้อเรื่องงานหลักของเราในค่ายนี่แหละ จะถ่ายรูปทำไมต้องสกรีนกันขนาดนั้น ถ้าเอารูปส่งหน่วยฯ หรือถ่ายรูปผู้หญิงในท่าทางไม่เหมาะสมก้อว่าไปอย่าง แต่นี่ถ่ายรูปผู้หญิงก้อไม่ได้โป๊อะไร ถ่ายผู้ชายก้อไม่ได้ส่อไปทางอนาจาร ส่วนเค้าจะคิดยังไงก้อเรื่องของเค้าสิ มัวแคร์ความรู้สึกคนอื่นมากๆ ก้อไม่ไหวนะ โทษทีเหอะ เราทำงานในหน้าที่ ไม่ใช่เอาหน้าที่ไปทำงานให้คนอื่นนะ ถึงเราจะมีรูปที่ถ่ายแบบส่วนตัวบ้าง หรือเอนเอียงไปทางงานส่วนใดส่วนหนึ่งไปบ้างแต่ถึงยังไงเราก้อยังมีรูปที่เป็นการเป็นงานอยู่ อีกอย่างมันก้อไม่ใช่เรื่องที่ต้องมาหาข้อจับผิดอยู่ตลอดเวลา สิ่งนี้แหละจะทำให้คนที่ทำงานน่ะหมดกำลังใจ แล้วถ้างานหน้าเหนื่อยก้ออย่ามาโทษละกัน
ส่วนเรื่องมารยาท อันนี้ยอมรับว่าพลาดไปเยอะ แต่เทอมสองรับรองว่าจะทำตัวให้ดีกว่าเทอมแรกแน่

 

ปล.เครียดแต่เช้าเลยวุ้ย
ปล.2 โปรเจกยังไม่รุจะทำอะไรดี เฮ้อ……..

NERD again

นึกถึงวันรับปริญญา ที่รุ่นพี่เราไปรับ
 
สี่ห้าหกปีที่เรียนมา กับใบปริญญาใบเดียว
 
ทุ่มเทกับชีวิตตั้งนาน เพียงค่าตอบแทนแค่นี้เหรอ
 
ย้อนกลับมาที่ตัวเรา
 
ตอนมัธยม เราเป็นคนบ้าเรียน ไม่ค่อยคบเพื่อน
 
อาจเป็นเพราะนิสัยที่แปลกๆ ของเราด้วยมั้ง
 
จนตอนนี้ เรารู้สึกว่าเราเสียอะไรหลายๆอย่าง ที่วัยรุ่นอายุ 14-18 หลายๆคนได้ทำ
 
แม้บางอย่างจะเสี่ยงไปหน่อยก้อเถอะ
 
พอมาตอนนี้ หลายคนบ้าอ่านหนังสือแบบเอาเป็นเอาตาย
 
แต่เรากลับหลีก ไม่พยายามอ่านหนังสือมาก
 
หรือเราเคยอ่านหนังสือมากเกินไป
 
หรือเพราะเราเบื่อช่วงนี้  เลยพยายามทำไม่เหมือนคนอื่น
 
ถึงสัปดาห์หน้ามีสอบ 5 วิชา  ถึงคะแนนบางวิชาจะไม่ค่อยดี
 
แต่เอาวะ ได้แค่ไหนก้อเอาแค่นั้น
 
ไม่ซีเรียส เพราะชีวิตนี้เครียดมาพอแล้ว
 
อีกไม่กี่วัน เราก้อได้พัก ไม่สิ เรียกว่าเป็นการพักแบบได้งานดีกว่า
 
ปอลอ คิดถึงทุกคนนะ